Lombardia, Wenecja a także Państwo Kościelne pozostawały w zależności od cesarza. Fakt ten nie był dobrze przez Włochów przyjmowany. Byli oni najbardziej zdeterminowani do walki o niepodległość. Rewolucja marcowa w Austrii dała im ku temu możliwość. 22.III.1848 r. bez walki wycofał się z Wenecji garnizon austriacki. 23.III., po kilkudniowej walce wycofał się z Mediolanu marszałek Radetzky. Powstanie przeciw Austrii objęło całą Lombardię, Wenecję, Parmę i Modenę. W całym kraju urządzano tłumne zebrania domagając się oficjalnej wojny z Austrią. Na wodza został wybrany król Sardynii i Piemontu, Karol Albert. Był to autokrata, który interesował się głównie problemami swojej dynastii. Nie znał co prawda sztuki wojennej, ale Włochom był bardziej potrzebny ktoś na kształt przywódcy duchowego. Pod naciskiem opinii publicznej wypowiedział w marcu wojnę Austrii. W marcu przyłączył się również Neapol. Papież Pius IX zezwolił na udział ochotników ze swego państwa, tolerował też próby utworzenia przez Mickiewicza legionu pol...