Na przełomie XIII i XIV w. trwał spór pomiędzy królem Francji Filipem IV Pięknym a papieżem Bonifacym VIII. Momentem szczytowym konfliktu było porwanie papieża przez zwolenników króla francuskiego. W wyniku tego porwania papież zmarł. Nowym papieżem pod naciskiem króla Francji wybrano biskupa francuskiego z Bordeaux, który przyjął imię Klemensa V. Od 1309 r. pozostał on we Francji, przenosząc swoją siedzibę papieską z Rzymu do Awinionu, jedną z przyczyn było powstanie antyfeudalne w Rzymie. Pobyt przedłużał się. Następcy Klemensa V wykupili miasto z rąk hrabiego Prowansji, wybudowali wspaniałe pałace i uczynili z Awinionu stałą siedzibę państwa. Władza papieska znalazła się pod stałą kontrolą królów Francji. Dwór papieski nabrał manier i stylu dworu francuskiego. Papieże zajęli się ściąganiem podatków na rozbudowę Awinionu. Spada powaga urzędu papieskiego.

Kolejnymi papieżami rezydującymi w Awinionie byli: Jan XXII, Benedykt XII, Klemens VI, Innocenty VI, Urban V. Wszyscy oni byli Francuzami. W 1370 r. papieżem zostaje wybrany Grzegorz XI, który w 1377 r. wraca do Rzymu. Okres od 1309 do 1377 r. nazywamy okresem niewoli awiniońskiej papieży.

Rok 1378 to początek wielkiej schizmy w kościele zachodnim. Stronnictwo kardynałów francuskich istniało nadal. W 1378 r. papieżem w Rzymie został wybrany Urban VI. Po kilkumiesięcznym uznawaniu go za papieża, ...