1. Sytuacja

(WŁASNOŚĆ PRYWATNA - własność absolutna wykluczająca wszystkie inne roszczenia z prawem do używania, nadużywania, aż do zniszczenia włącznie przedmiotu własności. Upoważnia do korzystania z wszelkich pożytków. W myśli średniowiecznej i nowożytnej własność prywatna była podstawą własności i rozszerzeniem osobowości). W Anglii powstała niespotykana na kontynencie europejskim struktura społeczna, a mianowicie ziemia była przedmiotem handlu i obrotu, chłopi byli osobiście wolni, również nastąpiło upowszechnienie handlu i rzemiosła. Szczególną rolę odgrywała hodowla owiec, ze względu na wełnę, którą sprzedawano na sukna do Flandrii i Holandii (XIV, XV w.) To było źródłem utrzymania wielu grup społeczeństwa angielskiego. Z czasem Anglicy sami zaczęli przejmować produkcję sukna. Miało to również swoje przełożenie na postępowanie wobec chłopów, a mianowicie wielcy latyfundyści rugowali chłopów z ziemi, by grunta przemienić na pastwiska dla owiec.

Pozbawieni ziemi, chłopi mieli do wyboru: albo iść do służby na pańskim folwarku, albo szukać pracy w rozbudowujących się manufakturach. Liczba pozbawionych ziemi chłopów była bardzo duża i dzięki temu zarówno właściciele ziemscy, jak i przedsiębiorcy, prowadzący manufaktury zdobywali tanią siłę roboczą. Nie wszyscy jednak mogli otrzymać pracę, szerzyło się żebractwo i włóczęgostwo, które stały się społeczną plagą. Władze wydawały bardzo surowe zarządzenia przeciw żebrakom i włóczęgom. Hańbiące kary chłosty, piętnowania a nawet kara śmierci miały zmusić tych ludzi do przyjęcia pracy najemnej na jak najgorszych warunkach.

Dużą grupą interesów byli kupcy, przedsiębiorcy, finansiści, żeglarze. Istniała również drobna własność burżuazyjna: sklepikarze, rzemieślnicy, usługowcy. Istnieli też pracownicy najemni. Na wsi mieszkali dożywotni dzierżawcy, albo wolni posiadacze. Istniała również wpływowa grupa starej szlachty rodowej skupionej wokół wojen. Obok starej szlachty istniała także tzw. nowa szlachta (New gentry). Byli to ludzie, którzy zakupili posiadłości ziemskie,ale nadal prowadzący działalność handlową na rynek zbytu. Nowa szlachta wzbogaciła się przez nabycie za niskie sumy skonfiskowanych majątków kościelnych.