Dla Europejczyków historia Syberii zaczyna się na przełomie XV i XVI wieku, kiedy to Rosjanie coraz częściej przekraczają granice Uralu docierając do Obu.W pierwszej połowie XVII wieku pojawiają się pierwsze, wysyłane przez wojewodów carskich obszerniejsze i wzbogacone o szkice raporty na temat "dalekich położonych na wschód od Jeniseju ziem".Od tego momentu rozpoczyna się okres intensywnej eksploracji Syberii. W 1632 roku Rosjanie docierają do Leny ,a w 1639 do Morza Ochockiego.W 1648 Teodot Popow jako pierwszy Rosjanin postawił swoją stopę na Kamczatce.Pod koniec XVII wieku poznano niektóre wyspy arktyczne należące do Syberii.W 1711 Piotr Popow dowiedział się od Czukczów o jakiejś "wielkiej ziemi" widocznej przy dobrej pogodzie z krańca płw. Czukockiego.W roku 1732 dotarto stamtąd na Alaskę.W 1742 Siemion Czeluskin dotarł na najdalej na północ wysuniętego punktu Syberii,który od jego imienia został nazwany Przylądfkiem Czeluskin.Wiek XIX obfituje w szereg wypraw badawczych.Do najsłynniejszych należą te prowadzone przez:Karola Ledeborr'a (1826),Piotra Czichaczowa (1842~1844) oraz Mikołaja Przewalskiego (1867~1869).W odkrywaniu Syberii mieli też udział Polacy: Benedykt Dybowski (lekarz,zoolog), Wiktor Godlewski (ornitolog), Aleksander Czekanowski (geolog) i Wacław Sieroszewski (geograf, geolog). Pierwsza spisana definicja Syberii znajduje się w "Słowniku Encyklopedycznym Alberta Sterczewskiego.Brzmiała ona :"Tak nazywają się wszystkie posiadłości Rosji za górami Uralskimi, w starym świecie".Kolejną definicję sformułował P. Głowaczow: "Syberią nazywa się całą północną część Azji, rozciągającą się na długość prawie 8000 wiorst (1 wiorsta = 1066,76 m.)Na wschód od Gór Uralskich do Oceanu Spokojnego i 4000 wiorst od Oceanu Lodowatego Północnego na południe do granicy Cesarstwa Chińskiego.Obecnie za Syberię uważa się: :część azjatyckiego terytorium byłego ZSRR, która graniczy na południe z Kazachstanem, na Zachodzie z Uralem, na wschodzie z łańcuchami górskimi stanowiącymi dział wodny dwóch zlewisk (wszystko to, co znajduje się poza tymi pasmami - Płw. Czukocki, Kamczatka, Raj Chabarowski, Kraj Nadmorski z Władywostokiem i Obwód Amurski to już nie Syberia, ale rosyjski Daleki Wschód) "SPUTNIK 1970r." Powierzchnia Syberii wynosi 12766 tys. km2.Ten wielki obszar dzieli się między innymi ze względu na budowę geologiczną na dwie główne części: Syberię Zachodnią i Syberię Srodkowowschodnią.Główna część Syberii Zachodniej - Nizina Zachodnosyberyjska pokrywa się z płytą Zachodniosyberyjską zbudowaną z pokrytych tworami czwartorzędowymi skał mezozoicznych zalegających na sfałdowanym podłożu palezoicznym.Centralną część Syberii Środkowej stanowi platforma Syberyjska.Południowe obrzeża - palezoiczne systemy fałdowe sajanów, gór stanowych i jabłonowych.Północne krańce to półwysep Tajmyr z niewysokimi górami Byrrang... |
