Pochodzenie, początki Słowian są tajemnicą, szczątkowe informacje o Słowianach pochodzą ze źródeł arabskich i rzymskich. Można przypuszczać, że kształt organizacji plemiennej Słowian przypominał strukturę germańską, ponieważ Słowianie sąsiadowali z Germanami. Trudno jest także powiedzieć, jakie ziemie stanowiły praojczyznę Słowian. Prawdopodobnie w pierwszych wiekach naszej ery plemiona słowiańskie zamieszkały obszar pomiędzy Wisłą a Dnieprem. Z czasem wewnątrz plemion pojawiło się zróżnicowanie społeczne. Powoli wykształcała się grupa kierownicza, zamożniejsza, której bogactwo pochodziło z podziałów łupów wojennych. Ta grupa także posiadała niewolników. Spośród tej grupy wybierano księcia. W sprawach najważniejszych dla plemienia decydował wiec. Wraz z przemieszczaniem się ludów germańskich, przemieszczali się także Słowianie. Bardzo często zajmowali tereny opuszczone przez Germanów. W pierwszych wiekach naszej ery wytworzył się także zasadniczy podział plemion słowiańskich na : wschodnie, zachodnie i południowe. Słowianie byli przede wszystkim rolnikami. Celem ekspansji było poszukiwanie ziemi nadającej się pod uprawę. Szczyt ekspansji słowiańskiej przypada na VII i VIII w. Wówczas Słowianie zachodni dotarli nad Men. Na południu przekroczyli Alpy i osiedlili się częściowo w Macedonii, częściowo w Tesalii, także na terenach Italii. Na wschodzie zajmowali tereny nad Dnieprem, ale nie wkroczyli na tereny nad Morzem Czarnym. Pierwsze państwo słowiańskie powstało w wyniku walk z plemionami Awarów (zamieszkiwali na wsch.). Nie wiadomo, gdzie ono było dokładnie zlokalizowane. Wiadomo tylko, że powstało i było to państwo Samona. Przeciwko Awarom wybuchło powstanie. Stojący na czele powstania Samo, pokonał Awarów, i stworzył organizację państwową. Ale państwo to przetrwało tylko do śmierci swego założyciela. Prawdopodobnie centrum tego państwa znajdowało się na Morawach. Było to państwo słabe. Wiadomo również, że zwierzchnictwo państwa Samona uznali Czesi i Serbowie Połabscy. Drugim państwem, które powstało było państwo Bułgarów. Bułgarzy nie byli Słowianami. Byli ludem wywodzącym swe korzenie z narodów tureckich, a dokładnie rzecz biorąc od wodza Hunów – Atylli. W wyniku migracji Bułgarzy podbili ludność słowiańską zamieszkująca tereny Mezji – dawnej prowincji rzymskiej. Zaczął się proces powstawania organizmu państwowego – turecko-słowiańskiego. Najeźdźcy na podbitych terenach stanowili niewielki procent ludności. W szybkim tempie zostali wchłonięci przez ludność miejscową, której narzucili swą nazwę i organizacją państwową. W niedługim czasie państwo Bułgarów stało się zagrożeniem dla cesarstwa bizantyjskiego. Walki z Bizancjum doprowadziły do rozszerzenia państwa bułgarskiego o Macedonię i tereny dzisiejszej Serbii. Bułgarzy, choć walczyli z Bizancjum, od Bizancjum przejmowali pewne osiągnięcia kultury, W 864 r. przyjęli chrzest z Bizancjum. Cesarze wschodu, którzy uważali się za zwierzchników Kościoła, dążyli także do narzucenia swego zwierzchnictwa Bułgarom, chcieli uzależnić Bułgarię od strony politycznej...
|
