Bolesław Śmiały odziedziczył po ojcu bardzo dobre stosunki z Rusią. Natomiast Polska pozostawała w zależności lennej od cesarstwa. Dlatego dążenie do zrzucenia tej zależności stało się głównym celem polityki Bolesława. Ponadto Bolesław chciał wrócić do polityki swego imiennika - Bolesława Chrobrego i rozszerzyć terytorium państwa. Pierwszą zbrojną interwencję podjął Bolesław na Węgrzech, wspierając jako kandydata do tronu węgierskiego Belę I. To zaangażowanie się Bolesława w sprawy węgierskie kosztowało Polskę utratę całkowitej zwierzchności nad Pomorzem. Bolesław chciał zabezpieczyć się przed zagrożeniem czeskim. Na przełomie 1070/1071 r. doszło do konfliktu z Czechami. Sytuację postanowił wykorzystać cesarz. Obydwaj władcy: Polski i Czech byli lennikami cesarza. Cesarz wezwał obu swoich lenników nakazał im pokój, pod groźbą zemsty cesarskiej. Pobyt w Niemczech Bolesław wykorzystał, aby porozumieć się z opozycją antycesarską w Niemczech. W 1072 r. Bolesław zaatakował Czechy. Naraził się na groźbę cesarskiej zemsty. Cesarz zapowiedział wyprawę przeciwko Bolesławowi, ale do wyprawy nie doszło, ponieważ opozycja antycesarską w Saksonii wywołała powstanie. Konflikt cesarza z papieżem próbował Bolesław wykorzystać, aby uniezależnić się od cesarstwa. Dzięki poparciu dla papieża zdobył koronę królewską. W 1076 r. w Boże Narodzenie Bolesław został koronowany na króla Polski. Ten akt świadczył o suwerenności państwa polskiego i niezależności od Niemiec. W Cesarstwie uznano Bolesława za uzurpatora. Ale jest to czas kiedy cesarz był obłożony klątwą i Henryk IV nie interweniował. ... |
