Na kuli ziemskiej się trzy wyraźne strefy niskiego ciśnienia oraz cztery strefy wysokiego ciśnienia. W każdym wypadku przy wytworzeniu się poziomego zróżnicowania ciśnienia następuje tendencja do jego wyrównywania, skutkiem czego powstaje wiatr. Wieje on przy powierzchni Ziemi zawsze z wyżu do niżu barycznego. Im większa jest różnica ciśnień, tym większa prędkość wiatru.

Wiatry stałe to wiatry wiejące w tym samym kierunku przez cały rok. Należą do nich pasaty wiejące od zwrotników ku równikowi, antypasaty, wiejące w górnej strefie stratosfery wiejące od równika ku zwrotnikom. Wiatry wschodnie i zachodnie

Wiatry zmienne  to wiatry których  kierunek zmienia się w cyklu rocznym, albo dobowym. Należą do nich monsuny, charakterystyczne dla Azji Północno-Wschodniej w lecie wiejące od oceanu ku lądowi, w zimie z lądu w kierunku oceanu. Bryzy wiejące w cyklu dobowym nad brzegami mórz, czy jezior, w dzień wieją od morza ku lądowi, w nocy z lądu do morza. Wiatr górski i dolinny związany z obecnością gór. Powstaje na wskutek zetknięcia się wyżu z niżem. W dzień wieje od dolin ku szczytom. W nocy ze szczytów ku dolinom.

Wiatry okresowe Wiatr zwany fenem w Alpach, halnym w Tatrach, czinokiem w Górach skalistych, autanam w Płn. Zach. Francji, czy australem w Rumuni. Jest to specyficzny rodzaj wiatru nie związany z żadnym okrese...